Sartorius BIOSTAT CultiBag STR Plus 500 L DW (Generation 1)

BIOSTAT CultiBag STR Plus 500 L DW jest historycznym jednorazowym bioreaktorem mieszadłowym o zakresie roboczym 125–500 l. Skala 500 l występowała w tej generacji jako układ Double Wall: stalowy holder ma wodny płaszcz, a osobna wieża DCU4 mieści sterowanie procesem i obieg termiczny. Katalog starszej rewizji podaje 700 l objętości całkowitej worka, podczas gdy późniejsza instrukcja rodziny podaje 680 l. Nie jest to kosmetyczna różnica — wpływa na headspace, model ciśnienia, bilans gazu i kwalifikację receptury.

Oficjalny widok rodziny BIOSTAT CultiBag STR z wieżą DCU4, holderem, górnym napędem i przednimi pompami. Ilustracja potwierdza architekturę generacji, ale nie pozwala rozstrzygnąć skali holdera; exact-model ustala się z tabliczek, gabarytów i dokumentacji dostawy. Źródło: katalog BIOSTAT CultiBag STR.

Granice exact-model

Karta dotyczy pojedynczego stanowiska 500 l pierwszej generacji, nazywanego w dokumentach BIOSTAT CultiBag STR, BIOSTAT CultiBag STR Plus, BIOSTAT STR 500 DW albo STR Gen 1.

W terenie należy powiązać co najmniej cztery tożsamości: tabliczkę holdera, tabliczkę control tower, numer napędu oraz identyfikację jednorazowego bag assembly. Dodatkowo zachowuje się Major Components List, P&ID, electrical diagrams i backup konfiguracji. Publiczna oferta exact-model opisuje jednostkę z 2016 r., lecz w jednym miejscu podaje serial STR-0550, a w innym STR-0555. Ta sprzeczność jest dobrym przykładem, dlaczego opis sprzedawcy nie może zastąpić fotografii tabliczki.

W ogłoszeniu instalacyjnym występuje ponadto holder o article BB-8804025 oraz control center typu BB-8803061, serial 00513/14. Są to obserwacje konkretnego zestawu, nie uniwersalne SKU całej linii. Standardowy historyczny worek 500 l jest w katalogu oznaczony FRB 115815.

Parametry identyfikacyjne

Tabela instrukcji podaje dla holdera STR 500 DW wysokość 2600 mm, szerokość 1354 mm, głębokość 1204 mm, masę 418 kg i przewód 5 m. Rysunek obok przedstawia mniejszy STR 50 DW i służy tylko do objaśnienia wymiarów. Źródło: Sartorius, SBT6010-e-197.

Worek, objętość i rewizje 700/680 l

Nominalne 500 L oznacza maksymalną objętość roboczą, nie pojemność geometryczną. Starsza dokumentacja podaje 700 l total oraz minimum 125 l. W późniejszej instrukcji SBT6010-e-197 tabela rodziny wskazuje 680 l total. Obie wartości pochodzą z dokumentacji Sartorius, dlatego nie należy arbitralnie wybierać jednej jako „poprawnej”. Najbezpieczniejsze wyjaśnienie to zmiana konstrukcji lub rewizji bag assembly w okresie życia produktu.

Dla eksploatacji ma to cztery konsekwencje. Po pierwsze, alarmy pressure i procedura inflacji powinny odpowiadać konkretnemu workowi. Po drugie, receptura przeniesiona z wersji 700 l może opierać się na innej przestrzeni gazowej. Po trzecie, model masy i położenie cieczy względem portów wymagają zgodności z geometrią worka. Po czwarte, zapasowe worki nie mogą być kwalifikowane wyłącznie po napisie 500 L.

Worek ma preinstalowany wał i dwa impellery, overlay, sparger, przewody feed/inoculation, dip tubes, sampling, dolny drain, boczne porty sensorowe oraz filtry. Instrukcja rodziny wymienia ULDPE po stronie kontaktu z medium, poliwęglan lub PET w elementach wewnętrznych, PE w portach oraz platynowany silikon i TPE w przewodach. Dokładny BOM konkretnego worka wynika jednak z jego etykiety, certyfikatu i MCL.

Historyczna tabela rodziny wskazuje dla wersji 500 l zakres roboczy 125–500 l oraz wspólne cechy holdera. Kolumna 1000 l ma w skanie skrócony zapis zakresu; karta nie przepisuje tej oczywistej usterki jako faktu. Źródło: katalog BIOSTAT CultiBag STR.

Geometria i przenoszenie skali

Oficjalna nota skalowania podaje dla 500 l: średnicę wewnętrzną 815 mm, wysokość worka 1467 mm, stosunek H/Di równy 1,8, maksymalną wysokość cieczy 1005 mm, średnicę impellera 310 mm, di/Di 0,38 i odstęp między impellerami 403 mm. Te dane są cenniejsze niż ogólne określenie „cylindryczny bag”, bo pozwalają porównać rewizję fizyczną z recepturą i modelem scale-up.

Geometria rodziny była projektowana jako podobna między skalami. Publiczna nota procesowa dotyczy przede wszystkim mniejszych skal i nie prezentuje wyniku hodowli 500 l.

Tabela Sartorius podaje exact-family geometry 500 l: 700 l total w tej rewizji, 815 mm średnicy, 1467 mm wysokości, 310 mm impeller i 403 mm odstępu. Wyniki procesu z prawej strony dotyczą opisanego eksperymentu i nie są automatycznie wynikiem STR 500. Źródło: Sartorius — SU bioreactor scale-up geometry.

Holder, instalacja i obciążenie posadzki

Holder ma około 418 kg bez medium. Po dodaniu 500 l cieczy, worka, czujników, przewodów i osprzętu obciążenie zespołu zbliża się do tony, zanim doliczy się 182 kg wieży. Wysokość 2600 mm wpływa na transport, prześwit drzwi, pracę pod sufitem technicznym i dostęp do górnego napędu. Producent przewiduje 200 mm odstępu bezpieczeństwa; realny dostęp serwisowy może wymagać więcej.

Stalowa obudowa ma dwie półkoliste drzwi i okna inspekcyjne. Przy instalacji 500/1000 l operatorzy pracują z wyższej pozycji, a instrukcja wymaga udziału dwóch osób przy połączeniu wału worka z napędem. Ramię napędu dla 500/1000 jest ustawione fabrycznie w niskiej pozycji i nie stanowi zwykłej regulacji operatorskiej. Próba „dopasowania” przez zmianę mechaniki może naruszyć geometrię sprzęgła.

Double Wall i układ temperatury

W tej skali historyczna rodzina stosowała wariant DW. Obieg obejmuje płaszcz holdera, pompę cyrkulacyjną, grzałkę 6000 W, zawór dopuszczający cooling water, czujniki temperatury i szybkozłącza. Instrukcja podaje około 12 l/min wody przy 2 bar dla stanowiska Single; powrót ma być bezciśnieniowy. Wartość 24 l/min dotyczy Twin i nie powinna być przypisywana temu exact-modelowi.

Starszy katalog deklaruje zakres procesu od około 8°C powyżej temperatury wody chłodzącej do 40°C. Późniejsza instrukcja rodziny podaje górną granicę 50°C. To kolejna rewizja, której nie wolno wygładzać. Obowiązuje tabliczka i instrukcja dostarczona do konkretnego serialu oraz kwalifikowany zakres zakładu.

Do diagnostyki rozdziela się co najmniej: wartość TEMP w medium, JTEMP lub temperaturę obiegu, setpoint, wyjście regulatora, stan pompy, polecenie grzałki, stan zaworu chłodzenia i temperatury zewnętrzne. Wzrost temperatury przy zerowym wyjściu regulatora może oznaczać sklejony element wykonawczy, błędne mapowanie wyjścia, obce sterowanie lub awarię czujnika; sam ekran TEMP nie wystarcza.

Napęd, mieszanie i limity 110 rpm

Napęd jest górny i przekazuje moment przez sprzęgło magnetyczne na wał zintegrowany z workiem. Katalog podaje zakres 10–110 rpm dla 500 l. Worek ma dwa impellery o średnicy 310 mm; ich historyczna konfiguracja może różnić się między bag assemblies, dlatego liczba łopat i kod worka muszą zostać potwierdzone z MCL.

Rozruch bez prawidłowo rozłożonego worka, zalania i sprzęgnięcia wału grozi uszkodzeniem folii lub mechaniki. W procedurze weryfikuje się kierunek obrotu, rzeczywiste rpm, rampę, drgania, prąd napędu, alarm sprzęgła oraz zachowanie po E-stop i zaniku zasilania. Polecenie rpm i feedback trzeba archiwizować osobno; identyczna wartość na HMI nie dowodzi, że napęd fizycznie wykonał zadanie.

Historyczna tabela wskazuje dla 500 l 10–110 rpm, zakres pH 5,5–8,5, pO₂ 0–100% oraz tory sensorów. Jest to materiał rodziny i musi być czytany razem z MCL konkretnej dostawy. Źródło: katalog BIOSTAT CultiBag STR.

Gazowanie, MFC i przeliczanie vvm

DCU4 może sterować gazami dla spargera i overlay przez rotametry, zawory oraz opcjonalne MFC; katalog rodziny przewiduje do sześciu MFC.

Instrukcja ustanawia całkowity przepływ gazu do 0,2 vvm. Dla 500 l oznacza to do 100 l/min, lecz dla 125 l ta sama wartość względna odpowiada 25 l/min. Limit 50 l/min używany przy inflacji worka jest osobną procedurą overlay, a nie uniwersalnym setpointem hodowli. W analizie trendów należy więc zachować zarówno wartości l/min, jak i aktualną objętość cieczy.

Sygnały MFC wymagają sprawdzenia zakresu urządzenia, gazu kalibracyjnego, jednostki, ciśnienia zasilania i mapowania kanału. Zamiana Air/O₂/N₂/CO₂ może utrzymać pozornie poprawny procent otwarcia, a jednocześnie zmienić skład mieszaniny. Porównuje się etykiety przewodów, physical port, tag DCU4, zakres analogowy i zapis w P&ID.

Pressure line, inflacja i zabezpieczenie worka

500/1000 l mają odrębną pressure line. Instrukcja nakazuje podłączyć pomiar ciśnienia przed aeracją i utrzymywać przewody bez załamań. Overlay inlet filter ma być połączony z pressure sensor, safety valve i tower. Niewłaściwe trasowanie może doprowadzić do nadciśnienia nawet wtedy, gdy program sterujący działa zgodnie z konfiguracją.

Podczas instalacji pustego worka overlay zwiększa się stopniowo do maksymalnie 50 l/min. Po rozłożeniu folii dwie osoby łączą wał z napędem; drzwi pozostają otwarte do prawidłowego ułożenia worka.

Instrukcja rozdziela podłączenie overlay i pressure line dla STR 500/1000 oraz ostrzega, że brak pomiaru lub zagięty przewód może spowodować nadciśnienie. Źródło: Sartorius, SBT6010-e-197.

Strona procedury podaje dla STR 500 stopniowy wzrost overlay do maksymalnie 50 l/min i wymaga aktywnego toru pressure oraz safety valve. Jest to limit montażowy, nie docelowy przepływ procesu. Źródło: Sartorius, SBT6010-e-197.

Exhaust, filtry i kondensacja

Holder 500/1000 wykorzystuje sześciopozycyjny filter holder BB-34161102. Grzałka filtra 230 V ma kod BB-8804089, natomiast wersja 24 V od serialu 400/09 — BB-8804260. Ta granica seryjna pokazuje, że części elektrycznych nie wolno zamawiać tylko według nazwy modelu.

Opcjonalny single-use exhaust cooler obejmuje bracket BB-34161039, pompę kondensatu BB-34161837 i installation kit BB-34161835. Kondensat, nasycenie filtra, zła praca grzałki lub zagięty exhaust mogą zwiększyć ciśnienie worka. Dlatego alert pressure należy korelować ze stanem heatera, temperaturą exhaust, pompą kondensatu, wizualnym stanem filtra i przepływem gazu.

W procesie z materiałem biologicznie niebezpiecznym exhaust i odpływ prowadzi się do zatwierdzonego układu dekontaminacji. Awaria IT nie znosi wymagań biosafety: decyzja o odłączeniu, restarcie czy wymuszeniu zaworu musi uwzględniać biologiczną zawartość worka oraz ryzyko emisji.

Sensory, pompy, wagi i I/O

Typowy system obsługuje pH, DO/pO₂, TEMP, JTEMP, rpm, pressure, level, foam, gazy, pompy, wagi i opcjonalne funkcje exhaust. Faktycznie aktywne kanały wynikają z MCL oraz konfiguracji DCU4. Historyczny katalog podaje pH 5,5–8,5 i DO 0–100%, ale zakres procesowy receptury może być węższy.

Lista części identyfikuje PT100 BB-8804037, pressure sensor BB-8804062, pressure safety valve BB-34163124, sensor holder 500 l BB-8804035, motor tri-clamp clip 500/1000 BB-34163075 oraz przewód Ethernet 5 m BB-34147260. Kody te są bardzo użyteczne przy oględzinach, bo pozwalają wykryć część zastępczą z innej rewizji.

Lista producenta rozróżnia grzałki 230/24 V, holder filtrów 500/1000, PT100, pressure sensor, safety valve, uchwyt sensora 500 l i kabel Ethernet. Źródło: Sartorius, SBT6010-e-197.

BioPAT ViaMass

Opcjonalny BioPAT ViaMass mierzy biomasę metodą pojemnościową. Dokumentacja wskazuje elektronikę BPV0001, holder elektroniki Gen1 SSS000032 oraz przewody ODU–M12 3 m SSS000038 i 5 m SSS000039. Dla Gen1 500/1000 l stosuje się dwuczęściowy support 60 mm oznaczony kodem DZ-------AD1.

Producent zaleca podłączenie sondy po osiągnięciu 25% maksymalnej objętości. Dla 500 l jest to 125 l, czyli dokładnie dolna granica working volume. Elektronika wymaga połączenia wyrównawczego, przewodu danych i prawidłowego przypisania do wejścia control unit. Przy analizie incydentu rozdziela się awarię samej sondy, elektroniki ViaMass, przewodu, ekwipotencjalizacji, kanału DCU4 i warstwy MFCS.

Instrukcja pokazuje połączenie wyrównawcze, elektronikę ViaMass, złącze danych i wejście control unit. Strona jest wspólna dla obsługiwanych STR; exact kompatybilność 500 Gen1 potwierdza tabela części w tej samej instrukcji. Źródło: Sartorius — BioPAT ViaMass for BIOSTAT STR.

DCU4: funkcje i architektura sterowania

DCU4 jest mikroprocesorową wieżą z kolorowym ekranem dotykowym. Udokumentowane widoki obejmują Main, Trend, Calibration, Control Loops, Settings, alarmy, logbook i Manual Operation. Settings rozdziela obszary Hardware, Firmware i Configuration. Dokumentacja używa przykładu platformy Microbox PC420, ale nie dowodzi, że każdy STR 500 ma ten sam komputer, CPU lub storage.

Sterowanie obejmuje pętle procesu, akwizycję, prezentację trendów, alarmy oraz wyjścia na pompy, zawory, MFC, napęd i TCU. Host może łączyć się przez Ethernet, a zależnie od konfiguracji także przez interfejsy szeregowe lub external I/O. Historyczną warstwą nadrzędną jest BioPAT MFCS/DA albo MFCS/Win. Brak publicznego opisu portów TCP/UDP i protokołu konkretnej wersji.

Granica bezpieczeństwa przebiega więc nie tylko na gnieździe Ethernet. Obejmuje tower, host MFCS, switch, stację inżynierską, serwisowy laptop, wymienne nośniki, serial/external I/O, urządzenia peryferyjne i utilities. Pasywny capture powinien poprzedzać aktywne skanowanie, ponieważ nie jest publicznie znana odporność stosu DCU4 na nietypowy ruch.

Hasła, role i Manual Operation

Instrukcja DCU4 dla Biostat STR dokumentuje fabryczne standardowe hasło 19, możliwość customer-specific standard password oraz osobne hasło Service.

Chronione ustawienia obejmują parametry regulatorów, zakresy i Manual Operation. Ten tryb może symulować wejścia i bezpośrednio sterować wyjściami lub regulatorami, a jego polecenia mają wysoki priorytet.

Failtime, restart i ulotne dane

DCU4 wykorzystuje parametr Failtime do określenia, czy po zaniku zasilania dana funkcja ma kontynuować pracę, czy przejść do stanu bazowego. Nie wystarczy zapisać jednej wartości: trzeba ustalić Failtime dla napędu, gazów, pomp, temperatury i innych funkcji, a następnie sprawdzić rzeczywiste zachowanie na stanowisku testowym lub podczas zatwierdzonego SAT.

Lokalny Trend obejmuje okna 1, 12, 24, 36 lub 72 godzin i nie jest trwałym archiwum. Logbook jest kasowany po wyłączeniu urządzenia. To kluczowa informacja dla dochodzenia: rutynowy restart może zniszczyć dane, które wyjaśniały alarm, forcing lub zmianę setpointu. Przed odłączeniem zasilania fotografuje się ekran, alarmy, Trend, logbook, Settings, Control Loops, Manual Operation i czas urządzenia.

Firmware, hardware i storage: czego publicznie nie wiadomo

Nie należy przenosić danych z STR2, Biobrain ani innej wieży DCU4 bez identyfikacji. Nawet jeśli HMI wygląda podobnie, mogły zmienić się moduły I/O, komputer, wersja runtime, sterowniki i format backupu. Odczyt wykonuje się najpierw bezinwazyjnie: fotografie etykiet i ekranu wersji, spis modułów, inwentaryzacja portów oraz hash plików dostarczonych przez właściciela.

Jeżeli konieczne jest otwarcie szafy, odbywa się to po bezpiecznym zatrzymaniu, LOTO i zgodzie właściciela procesu. Dokumentuje się położenie przewodów, plomby, wentylatory, zasilacze, baterie, karty pamięci i wszelkie oznaczenia rewizji. Nie wyjmuje się nośnika z aktywnego kontrolera tylko po to, by sprawdzić jego typ.

Sieć i zalecana segmentacja

Port Ethernet służy do komunikacji hosta, między innymi z warstwą MFCS.

Stanowisko nie powinno mieć bezpośredniej trasy do Internetu. Dopuszczony przepływ prowadzi między konkretnym DCU4 i hostem lub serwerem przez reguły allow-list. Zdalny serwis wymaga bastionu, MFA, ograniczenia czasowego, nagrania sesji i akceptacji właściciela. Laptopy serwisowe oraz nośniki są osobną strefą ryzyka i podlegają kontroli przed wejściem do segmentu.

Reguły monitoringu powinny wykrywać nowego rozmówcę, zmianę MAC/IP, nietypowe połączenia wychodzące, skanowanie, gwałtowny wzrost liczby sesji i komunikację poza zatwierdzonym oknem. Nie oznacza to aktywnego sondowania DCU4 w produkcji. Najpierw buduje się baseline z TAP/SPAN, dokumentacji switcha i hosta MFCS.

CVE i granice przypisania podatności

Analiza podatności ma dwa etapy. Najpierw identyfikuje się rzeczywiste komponenty i wersje z ekranu, backupu, BOM i — jeśli zatwierdzone — pasywnego fingerprintingu. Dopiero potem porównuje się je z bazami producentów i CISA/NVD. Dopasowanie wyłącznie po nazwie Windows, Siemens albo DCU4 tworzy fałszywe alarmy.

Priorytetem są słabości potwierdzone architekturą: historyczne hasło domyślne, potężny Manual Operation, ulotne logi, brak udokumentowanego szyfrowania hosta, możliwość błędnej konfiguracji Failtime, długi cykl życia oraz zależność od stacji nadrzędnej. Te cechy można audytować bez przypisywania niezweryfikowanego CVE.

Cena i rynek wtórny

Federal Equipment wystawiał exact-model STR 500 DW/STR Plus, built 2016, za 30 000 USD. Oferta opisuje 500 l, stalowy jacketed holder 1 bar i control system z touch HMI, ale podaje sprzeczne seriale. Zdjęć nie skopiowano, ponieważ sprzedawca wyraźnie ogranicza ponowne publikowanie swoich materiałów.

Inne ogłoszenie instalacyjne identyfikuje CultiBag STR 500 DW o 500 l working i 700 l container volume, holder BB-8804025 oraz control center BB-8803061. Cena używanej jednostki nie jest kosztem gotowego stanowiska GMP. Należy doliczyć worki, MFC, sensory, pompy, TCU, licencje MFCS, dokumentację, transport, FAT/SAT, kalibrację, części krytyczne i ewentualny chiller.

Półka P5 wynika z przemysłowej skali, infrastruktury i kosztu kwalifikacji, mimo relatywnie niskiej ceny samego używanego zestawu. Wartość resztowa sprzętu bez backupu, licencji, MCL i wsparcia może być znacznie niższa niż sugeruje sprawny ekran HMI.

Odbiór używanego stanowiska

FAT obejmuje każdy kanał analogowy w punktach 0/50/100%, kierunek i zakres pomp, feedback napędu, E-stop, pressure i safety valve, heater exhaust, TCU, gazy, wagi, Ethernet oraz external I/O. Dla pętli sprawdza się AUTO, MANUAL, alarm, utratę sensora i restart. Wymuszenia są usuwane i ponownie kontrolowane po przywróceniu backupu.

SAT rozszerza test o rzeczywiste utilities, powrót chłodziwa, wentylację, drain, switch, firewall, host MFCS i synchronizację czasu. Próba wodna na zatwierdzonym bag assembly powinna potwierdzić bezpieczną inflację, minimum 125 l, napęd, termikę, pressure oraz Failtime. Każde odstępstwo zapisuje się z serialem i rewizją.

Zabezpieczenie materiału podczas incydentu

Pierwszeństwo ma bezpieczeństwo ludzi, integralność worka i kontrola biologiczna. Jeśli stan jest stabilny, przed restartem zapisuje się ekran, alarmy, Trend, logbook, setpointy, outputy, regulator, Settings, Manual Operation i zegar. Równolegle zabezpiecza się bazę MFCS, logi hosta, switcha, firewallu, UPS i systemów utilities.

Stan fizyczny obejmuje rpm, pozycje zaworów, routing gazów, pressure line, safety valve, filtry, kondensat, heater, temperaturę wody, drzwi holdera, sprzęgło, przewody pomp i poziomy reagentów. Wyniki offline — pH, DO, osmolarność, liczba komórek — mogą rozstrzygnąć, czy wskazanie online było prawdziwe.

Każdy eksport otrzymuje hash, czas pozyskania, operatora, serial źródła i opis narzędzia. Oryginalnego nośnika nie uruchamia się w zwykłym środowisku analitycznym bez kopii. Restore wykonuje się na zgodnym sprzęcie lub w zatwierdzonym oknie i porównuje z MCL, P&ID oraz macierzą I/O.

Najważniejsze luki do uzupełnienia na obiekcie

Niepotwierdzone pozostają exact CPU, PCB, RAM, storage, OS, bootloader, firmware, wersja konfiguracji, porty TCP/UDP, protokół hosta, wersja MFCS, konta, mechanizm aktualizacji i CVE komponentów. Nie ustalono też pełnego kodu pakietu zasilania dla każdego wariantu 500 DW ani dokładnego BOM worka późniejszej rewizji 680 l.

Najcenniejsze następne źródła to tabliczki holdera i tower, fotografia ekranów Hardware/Firmware/Configuration, Major Components List, electrical diagrams, P&ID, backup, service report, licencje MFCS oraz pasywny zapis ruchu. Braki muszą pozostać jawne; nie wolno ich wypełniać parametrami STR2 lub Generation 3.

Źródła

• Sartorius — Operating Instructions BIOSTAT STR 50–1000, SBT6010-e-197 — exact-family: 680 l total, gabaryty, masa, DW, utilities, 110 rpm, instalacja worka i lista części.
• Sartorius — BIOSTAT CultiBag STR, historyczny katalog — 125–500 l, 700 l total, 10–110 rpm, FRB 115815, sensory i architektura rodziny.
• Sartorius — SU bioreactor scale-up geometry — średnica worka, wysokość, impeller i podobieństwo geometryczne 500 l.
• Sartorius — DCU4-System für Biostat STR, 85037-541-70 — hasło 19, role, Settings, Manual Operation, Failtime, Trend i logbook.
• Sartorius — BioPAT ViaMass for BIOSTAT STR — Gen1 500/1000, BPV0001, SSS000032, ODU–M12, support 60 mm i próg 25%.
• Sartorius Shop — support DZ-------AD1 — identyfikacja uchwytu ViaMass dla Gen1 500/1000.
• Federal Equipment — używany STR 500 DW / STR Plus — exact-model, rok 2016, cena 30 000 USD i sprzeczne seriale.
• GoToAuction — CultiBag STR 500 DW — instalacja 500/700 l, holder BB-8804025 i control center BB-8803061.
• Sartorius — zapowiedź nowej generacji BIOSTAT STR w 2017 r. — granica między opisywanym Gen1 a następcą.