Coopers Brewery Ltd. / BrewArt BeerDroid BE642

BrewArt BeerDroid BE642 jest domowym fermentorem o pojemności 10 l z aktywnym grzaniem i chłodzeniem, wielostrefowym profilem temperatury oraz funkcją End of Fermentation. Ma lokalny LCD i przyciski, radio Wi‑Fi 2,4 GHz, tryb konfiguracyjny SoftAP, usługę chmurową i aplikację mobilną. Rozpoczęty program działa również bez połączenia z Internetem.

Warianty regionalne

Instrukcje opisują co najmniej dwa warianty sprzętowe:

Zbiornik i elementy procesowe

Warstwa procesowa obejmuje bezciśnieniowy plastikowy zbiornik, odpowietrzaną pokrywę quick-lock, kran, korek odpływowy i okno z krótkotrwałym podświetleniem LED. Dwuczęściowy kran i korek odpływowy są demontowane do czyszczenia.

Producent zabrania przechylania urządzenia podczas końcowego rozlewu; pozycją transportową jest pozycja pionowa. BrewFlo, beczki PET i materiały BrewPrint są odrębnymi elementami ekosystemu.

Grzanie i chłodzenie

Sterownik wykorzystuje grzałkę i sprężarkowy układ chłodniczy do realizacji profilu temperatury. Lokalny ekran pokazuje temperaturę produktu, kierunek dochodzenia do wartości zadanej i stan tolerancji. Po przekroczeniu zakresu prezentacji wyświetlacz pokazuje kreski zamiast liczby.

Wariant AU ma deklarowaną moc chłodzenia 120 W, grzałkę 43 W i 40 g R134a. Instrukcja US podaje 2,0 A dla chłodzenia, 0,6 A dla grzania i 1,41 oz R134a. Cyclopentane jest wskazany jako środek spieniający izolację.

Programy i strefy

Lokalnie dostępne są programy ALE, LAGER i CUSTOM. Proces dzieli się na cztery strefy: Propagate, Ferment, Keg i Store. Propagate trwa 12 godzin.

Menu stref programu jest blokowane lokalnie podczas aktywnego programu. Aplikacja pozwala zmieniać temperaturę fermentacji i przełączać Keg/Store w warunkach opisanych przez producenta.

End of Fermentation

Producent deklaruje opatentowaną funkcję End of Fermentation. BeerDroid monitoruje postęp procesu i po wykryciu końca fermentacji przechodzi do etapu Keg. Po 20 dniach bez wykrycia EOF urządzenie również przechodzi do Keg, ale wyświetla komunikat błędu. Instrukcja zaleca wtedy sprawdzenie ciężaru właściwego hydrometrem przez dwa kolejne dni.

Keg i Store

Panel zgłasza gotowość, gdy aktualna temperatura znajdzie się w odległości 1°C od celu etapu Keg. Po dwóch dniach bez reakcji operatora BeerDroid automatycznie przechodzi do Store. Aplikacja pozwala przełączać urządzenie między Store i Keg.

Praca lokalna i stan po utracie sieci

Po utracie Wi‑Fi urządzenie ponawia połączenie bez przerywania programu. Ikona Wi‑Fi oznacza połączenie z siecią lokalną, a osobna ikona globu połączenie z BrewArt Server.

Wi‑Fi można włączyć lub wyłączyć z menu przed rozpoczęciem programu. Zmiana tego ustawienia jest blokowana podczas aktywnego programu.

Wi‑Fi i moduł radiowy

BeerDroid obsługuje IEEE 802.11b/g w paśmie 2,4 GHz. Instrukcja opisuje WEP, WPA i WPA2 oraz ostrzega przed mieszanym trybem RSN. Dokumentacja amerykańska podaje FCC ID W7OMRF24WG0MAMB, odpowiadający modułowi Microchip MRF24WG0MA. Moduł ma antenę PCB i interfejs SPI do hosta.

Microchip oznacza MRF24WG0MA jako End of Life. Komunikat producenta dotyczący KRACK obejmuje rodzinę MRF24WG0Mx i wskazuje części z poprawionym firmware fabrycznym.

SoftAP i fabryczne poświadczenia

Ręczna konfiguracja uruchamia tymczasową sieć o nazwie BeerDroid.xx.xx.xxxx.xxxx, której ciąg odpowiada numerowi seryjnemu. Panel konfiguracyjny jest dostępny przez HTTP pod adresem http://192.168.1.1.

Instrukcja podaje fabryczne dane logowania:

Instrukcja opisuje także provisioning przez WPS oraz kody błędów DHCP, autoryzacji, asocjacji, handshake WEP/PSK, niezgodności zabezpieczeń, braku AP i utraty linku.

Konto BrewArt i aplikacja

Zdalne monitorowanie i sterowanie działa po powiązaniu numeru seryjnego z kontem BrewArt. Podczas linkowania telefon lub komputer musi znajdować się w tej samej sieci Wi‑Fi co urządzenie.

Oficjalna aplikacja Android ma identyfikator com.brewart.app, a aplikacja iOS identyfikator 1101035724. Sklepy opisują monitoring i sterowanie z dowolnego miejsca, powiadomienia o etapach, uruchamianie profili i dostęp do sklepu. Historia iOS wymienia wersje do 1.2.6; wersja 1.2.2 dodawała obsługę ówczesnej najnowszej generacji firmware.

Telemetria i aktualizacje

Instrukcja rozróżnia połączenie z Wi‑Fi od połączenia z BrewArt Server. Producent informuje o zbieraniu temperatury warzenia, diagnostyce i dostarczaniu nowych funkcji. Warunki usługi przewidują po rejestracji automatyczną instalację aktualizacji wsparcia lub wydajności oraz pobieranie danych technicznych przez wbudowane połączenie.

Firmware jest aktualizowany przez Wi‑Fi po powiązaniu BeerDroid z kontem. Oznaczenia v1.1 i V2 odnoszą się do wersji instrukcji, nie do wersji firmware urządzenia.

Galeria identyfikacyjna i interfejsowa

Dokładny model BE642. Fotografia pozwala rozpoznać pionową obudowę, okno zbiornika, lokalny LCD i zespół przycisków. Źródło: oficjalna witryna BrewArt.

Lokalny HMI rozdziela menu, strefy procesu, temperaturę, czas, status partii oraz dwie ikony łączności. Jest to ekran urządzenia, a nie panel WWW. Źródło: instrukcja BE642-US, s. 8.

Oficjalny ekran aplikacji pokazuje nazwę egzemplarza, status „Now Brewing”, nazwę programu, łączny czas i aktywną strefę. Źródło: instrukcja BE642-US, s. 15.

Producent wprost wymienia OTA, zdalny monitoring i sterowanie, alerty, dokładniejsze profile, diagnostykę i nowe funkcje. Osobno pokazuje połączenie z WLAN i serwerem BrewArt. Źródło: instrukcja BE642-US, s. 30.

Mobilny kreator provisioningu. Instrukcja zaznacza, że ta ścieżka automatycznie wiąże numer seryjny BeerDroida z kontem użytkownika. Źródło: instrukcja BE642-US, s. 32.

Udokumentowana ścieżka do rzeczywistego lokalnego interfejsu webowego: SoftAP urządzenia, adres http://192.168.1.1, logowanie brewart/brewart, ekran Overview i Configure Network. Źródło: instrukcja BE642-US, s. 35.

Aplikacja wymaga podczas linkowania wspólnej sieci Wi-Fi z BeerDroidem. To ograniczenie odkrywania, nie dowód kryptograficznego uwierzytelnienia urządzenia. Źródło: instrukcja BE642-US, s. 41.

Widok zarządzania egzemplarzem zawiera serial, firmware P009, ofertę P011 oraz Update Now, Reconfigure i Remove. Instrukcja podaje też linkowanie przez witrynę BrewArt. Numery są przykładem historycznym, nie bieżącą wersją. Źródło: instrukcja BE642-US, s. 42.

Architektura sterowania i granice zaufania

BeerDroid nie jest wyłącznie termostatem z aplikacją. Warstwa lokalna wykonuje wielostrefowy program i podtrzymuje go po zaniku Internetu, warstwa radiowa realizuje provisioning i komunikację, aplikacja/konto wybiera urządzenie oraz parametry, a backend producenta pośredniczy w monitoringu, powiadomieniach, wsparciu i aktualizacjach. Dla analizy incydentu są to co najmniej cztery odrębne granice zaufania: operator–LCD, klient–SoftAP/HTTP, aplikacja–konto oraz urządzenie–BrewArt Server.

Sterowanie obejmuje sprężarkę, grzałkę, odczyt temperatury, algorytm End of Fermentation i przejścia między Propagate, Ferment, Keg i Store. FCC ID z instrukcji identyfikuje moduł radiowy Microchip.

Panel LCD pokazuje bieżący stan, temperaturę, czas i komunikaty, a utrata Wi-Fi nie przerywa programu. Pobranie nowej wersji, zdalne sterowanie, alerty i część diagnostyki zależą od Internetu i usługi producenta.

Rzeczywisty lokalny interfejs WWW

Instrukcja dokumentuje lokalny serwer HTTP dostępny podczas ręcznego provisioningu. Operator uruchamia Manual Setup, łączy telefon lub komputer z SSID BeerDroid.xx.xx.xxxx.xxxx, otwiera http://192.168.1.1, wpisuje użytkownika brewart i hasło brewart, przechodzi z Overview do Configure Network, wyświetla dostępne sieci i przekazuje dane docelowego WLAN. Jest to najistotniejsza jawna powierzchnia ataku tego modelu.

Poświadczenia lokalnego panelu są wspólne i opublikowane w instrukcji.

SSID ujawnia część lub format numeru seryjnego urządzenia.

Wi-Fi, radio i konfiguracja

Producent deklaruje IEEE 802.11b/g w paśmie 2,4 GHz. Instrukcja wymienia WEP, WPA i WPA2 oraz ostrzega o problemach z trybem mieszanym RSN.

Trzy ścieżki konfiguracji — aplikacja, WPS i ręczny SoftAP — powinny być traktowane osobno. WPS rozszerza powierzchnię o mechanizm routera. Kreator aplikacji jednocześnie provisionuje i wiąże serial z kontem. Ręczny panel oddziela konfigurację WLAN od późniejszego linkowania konta. Różne ścieżki mogą pozostawiać inny stan tokenów, dlatego dokumentacja przejętego egzemplarza musi zawierać metodę konfiguracji, status powiązania i stan obu ikon.

Moduł MRF24WG0MA komunikuje się z hostem po SPI i jest oznaczony przez Microchip jako End of Life. Producent modułu opublikował komunikat o KRACK dla rodziny MRF24WG0Mx i partiach z poprawionym firmware fabrycznym. Sam numer modułu nie pozwala ustalić, czy konkretny BeerDroid zawiera poprawkę: potrzebne są kod daty/rewizja modułu, firmware hosta i test zachowania klienta. Nie przypisujemy zatem automatycznie CVE do każdego egzemplarza.

Konto, chmura i zdalne operacje

Numer seryjny jest tożsamością sprzętu używaną do linkowania. Instrukcja zaleca rejestrację, a w aplikacji pokazuje akcje Link BeerDroid to Your Account, Update Now, Reconfigure This BeerDroid i Remove This BeerDroid. Linkowanie ma odbywać się z klienta w tej samej sieci Wi-Fi. Ten warunek ogranicza zdalne przypisanie „z Internetu”, ale źródła nie wyjaśniają, jaki dowód lokalności trafia do backendu ani jak chronione są wyścigi podczas pierwszego przejęcia.

Producent wprost deklaruje zbieranie temperatury partii w celu świadczenia usług.

Firmware i aktualizacje OTA

Zrzut z instrukcji pokazuje historyczną sytuację: urządzenie ma firmware P009, a aplikacja oferuje P011. Jest to dobry dowód formatu numeracji, ale nie lista wydań ani rekomendacja wersji. Oznaczenia instrukcji v1.1 lub V2 odnoszą się do dokumentu/produktu i nie powinny trafiać do pola firmware.

Aktualizacja jest inicjowana z aplikacji po powiązaniu konta i wymaga połączenia z Internetem.

Aktualizacji nie należy wykonywać w toku zabezpieczania dowodów ani podczas fermentacji. Może ona nadpisać logi, zmienić format danych i zachowanie regulatora. Najpierw fotografuje się ekran wersji, eksportuje dostępne dane, rejestruje komunikację i — jeśli procedura prawna na to pozwala — wykonuje obraz pamięci lub zakupuje drugi egzemplarz do testów niszczących.

Proces, alarmy i skutki cyberfizyczne

Profil lokalny obejmuje temperatury 3–30°C zależnie od strefy, a aplikacja zapewnia dokładniejsze sterowanie niż panel. Zmiana nastawy może działać wiele godzin lub dni. Błędny profil może zahamować drożdże, zwiększyć ryzyko zepsucia partii, uruchamiać sprężarkę/grzałkę z nadmiernym cyklem lub maskować nieprawidłowy przebieg pod poprawnie brzmiącą nazwą receptury.

Algorytm End of Fermentation samoczynnie przechodzi do Keg, a po 20 dniach wykonuje przejście również bez wykrycia EOF i zgłasza błąd.

Po dwóch dniach gotowości do rozlewu BeerDroid automatycznie przechodzi z Keg do Store. Oś czasu aplikacji może więc odzwierciedlać automat, nie zdalne polecenie użytkownika. Interpretacja incydentu wymaga rozróżnienia: komenda aplikacji, przycisk lokalny, timeout procesu, odzyskanie po utracie sieci i restart zasilania.

Dane, logi i procedura zabezpieczenia

Źródła potwierdzają numer seryjny, wersję firmware, nazwę urządzenia, aktywny profil, strefę, temperaturę, czas, alerty oraz dane temperatury wysyłane do producenta.

Przy zabezpieczaniu egzemplarza należy sfotografować etykietę i LCD, zanotować obie ikony łączności, SSID/MAC z kontrolera WLAN, stan programu i wszystkie komunikaty. Z konta pozyskuje się listę urządzeń, nazwę, serial, wersję, historię partii i powiadomienia. Z telefonu: wersję aplikacji, konto, cache i uprawnienia. Z sieci: DHCP, DNS, firewall/proxy i czasy sesji. Każdy z tych artefaktów ma inną retencję.

Nie uruchamia się Manual Setup na oryginale bez decyzji dowodowej: operacja może wystawić SoftAP, zmienić konfigurację i wygenerować nowe logi. Jeżeli trzeba zbadać panel 192.168.1.1, najpierw dokumentuje się stan, a następnie pracuje na egzemplarzu testowym albo w kontrolowanym oknie z pełnym przechwyceniem ruchu.

Ocena bezpieczeństwa i otwarte pytania

Lokalny panel HTTP używa jawnych poświadczeń brewart/brewart; urządzenie obsługuje 802.11b/g i WEP, wykorzystuje moduł radiowy EOL oraz ma sterowanie chmurowe.

Priorytet badania egzemplarza: sprawdzić, kiedy HTTP nasłuchuje i na jakich portach; czy dane WLAN przechodzą jawnym tekstem; czy hasło panelu można zmienić; jak działa CSRF/sesja; czy SoftAP izoluje klientów; jakie domeny i certyfikaty wykorzystuje chmura; czy polecenia są replay-resistant; jak podpisane jest OTA; jaki MCU, flash i interfejs debug znajdują się na PCB; oraz co dokładnie kasują Reconfigure, Remove i factory reset.

Źródła profilu rozszerzonego

• BrewArt — BeerDroid Instruction Manual US
• BrewArt — Connecting BeerDroid Wi-Fi
• BrewArt — rejestracja urządzenia
• BrewArt — warunki usługi
• Microchip — MRF24WG0MA
• Microchip — WPA2/KRACK dla MRF24WG0Mx

Źródła

• BrewArt — oficjalna karta BeerDroid
• BrewArt — instrukcja BE642-AU v1.1
• BrewArt — instrukcja BE642-US i FCC ID
• BrewArt — konfiguracja Wi‑Fi 2,4 GHz i WPS
• BrewArt — rejestracja, konto i firmware
• BrewArt — warunki aktualizacji i danych technicznych
• Google Play — BrewArt App
• Apple App Store — BrewArt App i historia wersji
• Microchip — MRF24WG0MA
• Microchip — komunikat KRACK dla komponentów Wi‑Fi